ماه اول مدرسه، فقط ماهِ عادت كردن به مدرسه نيست. كودکی ها در اين روزها به مراقبت بيشترى نياز دارند؛ نه لزوماً سخت گیری بيشتر.

٥ مراقبت كوچك براى ماه اول مدرسه

۱- درباره ی تجربه اش بپرس، نه فقط يادكَيرى اش.

به جاى «امروز چى ياد كَرفتى؟» كَاهى بپرس: امروز چى برات جالب بود؟ چى سخت بود؟ چه حسى داشتى؟ ماه اول مدرسه، كودك فقط درس ياد نمى گيرد ؛ دارد با يك دنياى تازه هم كنار مى آيد.

٢. بعد از مدرسه، فورأ سراغ تكليف نرويم.

بعضى بچه ها بعد از چند ساعت مدرسه، قبل از هر چيز به كمى استراحت و بازى نياز دارند. اول كمك كنيم از حالت «مدرسه» بيرون بيايد؛ بعد سراغ تكليف و كارهاى ديكَر برويم.

٣. هر رفتارتازه اى را لجبازى تعبير نكنيم.

اگر اين روزها زودتر خسته مى شود، بيشتر غر مى زند، كَريه مي كند يا بهانه مى گيرد، شايد قبل از اصلاح رفتار، به استراحت، توجه و همراهى نياز داشته باشد. اول نياز را بينيم، . بعد رفتار را.

۴-هر روزيك زمان كوتاه، فقط براى باهم بودن.

نه تكليف،نه آموزش ، نه سؤال پيچ كردن كودک.چند دقيقه بازى كنيم، نقاشى بكشيم، كتاب بخوانيم یا فقط كنارش باشيم. كودک بعد ازيك روز شلوغ، به جايى براى «فقط بودن» هم نياز دارد.

٥. مقايسه را ازخانه بيرون نكَه داريم.

«ببين دوستت چقدر جلوتره » «فلانى خودش تنهايى تكاليف شوانجام میده » ماه اول، زمانٍ شناختن مسير خودٍ كودک است، نه مقايسه كردنش با بقيه . هر كودک، مسير و سرعت خودش را دارد.