ما معمولاً فکر می‌کنیم خونه‌ی امن یعنی خانه‌ای که هیچ دعوایی توش نیست. ولی برای بچه‌ها، خونه‌ی امن یه معنای دیگه داره: جایی که وقتی حالشون بد شد، بتونن راحت «خودشون» باشن.

بچه اگر بدونه وقتی ترسیده، یا گریه‌اش گرفته، یا حتی خرابکاری کرده، قرار نیست پس زده بشه… معمولاً احساس امنیتِ عمیقی می‌کنه.

امنیت برای بچه‌ها یعنی همین حسِ ساده: *«هر اتفاقی بیفته، من می‌تونم برم پیشِ مامانم یا بابام »*

نکته جالب اینجاست که این امنیت، از کارهای عجیب و غریب نمیاد. از همین چیزهای ساده میاد: *گوش دادنِ بدونِ قضاوت،* *و چند ثانیه مکث کردن قبل از عصبانیت.*